09-07-04

[Tekst] Loslaten

"Al het lijden van de wereld komt voort uit het koesteren van zichzelf;
al het geluk uit het koesteren van anderen.
Dalai Lama

Er zijn altijd mensen die zich niet kunnen inleven in anderen. Mensen die niet kunnen loskomen van zichzelf. Mensen die handelen enkel uit hun eigen enge perspectief. Zij missen een heel deel van wat er eigenlijk gebeurt. Zij kunnen situaties niet inschatten omdat ze alleen maar vanuit zichzelf kijken en geen benul hebben hoe het eruit ziet vanuit het standpunt van anderen. Daarom noem ik dat mensen met oogkleppen op. Ze zijn blind voor alles rond hen, behalve dat stukje dat vertrekt vanuit zichzelf.
Ik vind het een heel belangrijke gave om je eigenbelang en je eigen gevoelens even los te kunnen laten en eens te kijken uit de ogen van de ander. Het helpt je om begrip op te brengen, het helpt je alles in perspectief te zien, het helpt je rekening te houden met de ander.
Vaak zijn mensen die dit niet kunnen bang. Bang om alleen over te blijven. Ze klampen de mensen rondom zich vast en trekken ze naar zich toe. Dat werkt omgekeerd. Ze zullen zich beklemd voelen, misschien zelfs verstikt, en eerder de neiging hebben om zich uit die greep los te maken - Niet om te blijven.
Het is een hele kunst om dat gevoel van angst los te laten en van daaruit de mensen rondom je vrij te laten. Het vergt vertrouwen dat ze vanzelf wel zullen terugkomen omdat je ook iets waard bent, omdat je een vriend voor ze bent. En degenen die niet zouden terugkomen, dat waren geen echte vrienden. Je moet ook niet bang zijn om ze te verliezen dan, je hoeft niet vast te houden aan iets dat er niet is - dat heeft geen zin.
Heb je ooit een herder al zijn schapen aan de leiband zien meevoeren? Ik denk het niet. Zo werkt het niet. Die schapen krijgen wel wat vrijheid, ze kunnen een stukje verderop lopen, ze kunnen terugkomen, ze kunnen dat ene sappige stukje gras gaan opzoeken. Ze hebben een zekere vrijheid - net zoals iedere mens en iedere vriend een stukje persoonlijke vrijheid heeft waar niet aan geraakt zou mogen worden. Raakt de herder zijn schapen kwijt? Natuurlijk niet.
Een vriend is evengoed iemand die vrij is. Iemand die je niet 'aan de leiband' moet houden zodat hij zou blijven. Nee, die vriend blijft omdat hij het wil. Vrijblijvend. Klamp je je eraan vast uit angst om vrienden te verliezen, dan bereik je het omgekeerde. Dan schendt je dat stukje persoonlijke vrijheid en de eerste reflex daarbij is 'laat me los'.
Leren loslaten is iets belangrijks in het leven. Het komt voor in alle relaties die een mens aangaat. Zeggen ze niet van liefde dat ze pas echt is als je de persoon van wie je houdt kan loslaten. Als je die persoon het geluk kan gunnen, ook al is dat zonder jou? Wel exact hetzelfde principe. Het is los van je eigen gevoel kijken hoe het eruit ziet door dat andere paar ogen. Het heeft geen enkele zin om vanuit je eigen gevoel te gaan vasthouden.
Leren loslaten heeft ook te maken met vertrouwen. Je moet het vertrouwen vinden om die verlatingsangst te laten gaan. Ieder van ons heeft die angst, van nature. Niemand wil alleen op de wereld overblijven.
Leren loslaten heeft dus ook heel veel te maken met jezelf te kunnen loslaten. Je eigen gevoelens even opzij zetten, de oogkleppen aan de kant gooien en een veel breder perspectief te leren zien dan slechts dat van jou alleen.
Daarom dit: In het leven moet je leren om jezelf los te laten. Pas dan kan je èchte relaties aangaan met de mensen om je heen. Relaties die steunen op een wederzijds respect en niet op de noden en behoeften van (één van) de partijen.
9 juli 2004

12:35 Gepost door ~ in Teksten | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

... Wat heb je dat schitterend onder woorden gebracht! Ik ben het met je eens, het is naar mijn idee helemaal waar. Heb echter wel een bedenking. De zoon van mijn partner heeft het syndroom van Asperger. Dat is een autistische stoornis. Van daaruit is het voor hem heel moeilijk zich te verplaatsen in anderen, zich in te leven. We proberen daar wel aan te werken, hem dat bij te brengen. Maar ja, of het echt zal lukken, waarschijnlijk gedeeltelijk.

Gepost door: Kim | 21-07-04

Soms kun je ook teveel loslaten. Als 2 mensen zoveel van elkaar houden dat ze elkaar vriendjes en vriendinnetjes gunnen. Maar dat ze eigelijk bij elkaar zouden moeten zijn, en daar te laat achterkomen...

Gepost door: Venema | 31-03-07

Mensen van wie ik houd, wil ik niet loslaten Ik besef reeds lange tijd dat ik moeite heb met loslaten. Wat ik hierboven lees is voor mij eerder 'vrij laten'. Ik denk wel dat loslaten een zekere rijkdom kan meebrengen. Ofwel komt de gelijkgestemde naar je toe omdat die jou niet wil kwijtraken ofwel is jouw loslaten en het wegvloeien van contacten het bewijs dat loslaten toch beter is... Moeilijk vind ik dit.

Gepost door: Houston | 03-07-07

Prachtig Prachtig, een tekst die ik dagelijks zal lezen ipv me af te vragen wat er komen zal.

Gepost door: lonley | 18-09-08

Loslaten Losgelaten en het kwam terug die mooie vriendschap!

Gepost door: Nadje 70 | 14-04-10

Ik merk dat ik heel goed kan loslaten, bv. mijn kinderen. Alleen in de 'romantische' liefde kan ik dit niet. Ik heb echter ook ervaren dat als je teveel 'vastklampt', de liefde je ontglipt. Het is dus heel dubbel : je moet loslaten, met het risico alleen te zijn, om niet alleen te zijn. En inderdaad : als er echte liefde is, komt ze terug.

Gepost door: Peter | 28-04-11

De commentaren zijn gesloten.