28-02-04

[Tekst] Geluk

Ik dacht eens een poging te doen om mijn visie op geluk uit te leggen... Maar het bleek zich niet te laten vangen in woorden! Alleen het oppervlak kan ik met die woorden aanraken, maar de diepte peilen dat lukt niet!!
Geluk ligt in jezelf - dat is het oppervlak. Maar net zoals wanneer je een wateroppervlak roert, verspreidt dit aanraken golven. Het veroorzaakt beweging en weerklinkt tot ver buiten de grenzen van die woorden!
Daarnaast hangt het ook nog eens samen met andere 'aanrakingen' zoals: Schaduw bestaat maar in contrast met het licht - of met andere woorden: waar schaduw is, is licht niet ver weg!! Onthou dat goed!
En al die aanrakingen en golven lopen in elkaar over, zijn verweven in een essentie die onmogelijk in woorden te vatten valt... Het is een inzicht dat een volledig bewustzijn beroert. En hoe graag ik het ook zou delen met anderen, de taal schiet tekort! Woorden zijn als vakjes, maar in een vakje kan je nooit de volledigheid passen. Een vakje omvat een opvallendste eigenschap en maakt abstractie van al de rest. Bijgevolg: Niets of niemand valt in zo'n vakje te vangen - geen mens, geen ding, geen aanvoelen, geen inzicht. Spijtig maar helaas; essentie is niet voor één woord te vangen.
Om weer bij geluk verder te gaan: Hoe snel de materiële wereld ook verandert, geluk is onveranderlijk aanwezig in jezelf! Ik heb het hier dan wel over puur geluk, dat niet samenhangt met een situatie buiten jezelf en zelfs niet samenhangt met je persoon. Bijgevolg: hoe verdrietig de situatie ook is, je kan altijd gelukkig zijn. Je moet er alleen voor open staan en de moed en de kracht hebben om niet voor de gemakkelijke weg naar beneden te kiezen, maar de moeizame weg omhoog.
Nog iets: Wees gelukkig met wat je hèbt, niet met wat je had of zou willen hebben.

3 jan. 2004

18:47 Gepost door ~ in Teksten | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

[Tekst] Vlammetje

Ik was in een kaarsvlammetje aan het staren en ik vroeg me af: Waarom fascineert zo'n vlammetje mij toch zo? Zo'n vlammetje is puur licht, pure energie - zo beheerst maar toch met zoveel kracht. Zo'n vlammetje is bijna het fundament van deze wereld: licht -en energiestromen krachtig, maar beheerst... in harmonie de wereld vorm gevend! Het kijken in zo'n vlammetje en die energie in je laten doordringen, is bijna als het ervaren van een fundamentele waarheid, een groots weten dat geen weten is maar een voelen!

25 dec. 2003

18:44 Gepost door ~ in Teksten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

[Tekst] Vakjes

Mensen dènken eerder dat ze het allemaal zo mooi weten,maar in feite... er is nog zoveel méér dat je niet zou mogen negeren -en door dingen in vakjes te classeren doe je dat net wel:een deel van die mensen/dingen dat niet exact in het vakje past,voor de gemakkelijkheid maar negeren.

20 dec. 2003

18:34 Gepost door ~ in Teksten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Winter

's nachts... ijzige kou, diepe stilte... de maan vol en rond...magisch...sterren rondgestrooid...
's ochtends... een nog slaapdronken winterzonnetje tovert een twinkelende kristallen gloed over de stilgevroren wereld...
middag... een stralend zonnetje tovert zelfde sprankelende lichtjes in je ogen..., de hemel blauw - hemelsblauw...

10 dec. 2003

18:29 Gepost door ~ in Teksten | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |